急忙

ความหมาย(คำกริยาวิเศษณ์)

รีบร้อน; อย่างเร่งรีบ

ตัวอย่าง

• 他急忙跑过去帮忙。

  tā jí máng pǎo guò qù bāng máng.

  เขารีบวิ่งไปช่วยอย่างเร่งรีบ

• 听到电话响，她急忙去接。

  tīng dào diàn huà xiǎng, tā jí máng qù jiē.

  พอได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง เธอก็รีบไปรับ

• 快迟到了，我急急忙忙出了门。

  kuài chí dào le, wǒ jí jí máng máng chū le mén.

  ใกล้จะสายแล้ว ฉันเลยรีบร้อนออกจากบ้าน

คำที่มักสับสน

• 连忙 — 连忙 only narrates, never in commands; 急忙 stresses urgency and can reduplicate (急急忙忙).

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน