飘

ความหมาย(คำกริยา)

ปลิว; ลอย

ตัวอย่าง

• 天上飘着几朵白云。

  tiān shàng piāo zhe jǐ duǒ bái yún.

  บนท้องฟ้ามีเมฆขาวลอยอยู่ไม่กี่ก้อน

• 外面飘起了雪花。

  wài miàn piāo qǐ le xuě huā.

  ข้างนอกมีเกล็ดหิมะเริ่มปลิวลงมา

• 国旗在风中飘。

  guó qí zài fēng zhōng piāo.

  ธงชาติโบกสะบัดอยู่กลางลม

คำที่มักสับสน

• 漂 — 漂 (water radical) = float on water; 飘 (wind radical) = drift in the air.

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน