飘

អត្ថន័យ(កិរិយាសព្ទ)

អណ្តែត, ហើរតាមខ្យល់, រសាត់

ឧទាហរណ៍

• 天上飘着几朵白云。

  tiān shàng piāo zhe jǐ duǒ bái yún.

  នៅលើមេឃមានពពកសខ្លះកំពុងរសាត់។

• 外面飘起了雪花。

  wài miàn piāo qǐ le xuě huā.

  នៅខាងក្រៅ ផ្កាព្រិលចាប់ផ្ដើមរសាត់ធ្លាក់ចុះមក។

• 国旗在风中飘。

  guó qí zài fēng zhōng piāo.

  ទង់ជាតិកំពុងបក់រវិចៗតាមខ្យល់។

ងាយច្រឡំ

• 漂 — 漂 (water radical) = float on water; 飘 (wind radical) = drift in the air.

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។