飘

Maksud(kata kerja)

melayang; berkibar; terapung

Contoh

• 天上飘着几朵白云。

  tiān shàng piāo zhe jǐ duǒ bái yún.

  Beberapa gumpalan awan putih berarak di langit.

• 外面飘起了雪花。

  wài miàn piāo qǐ le xuě huā.

  Di luar, salji mula turun berterbangan.

• 国旗在风中飘。

  guó qí zài fēng zhōng piāo.

  Bendera kebangsaan berkibar ditiup angin.

Mudah keliru

• 漂 — 漂 (water radical) = float on water; 飘 (wind radical) = drift in the air.

Ditulis dengan AI, menunggu semakan guru.