顶

ความหมาย(คำกริยา, ลักษณนาม, vocab.word.pos.g, คำบอกตำแหน่ง)

ยอด; หลังคา; ทูน; ค้ำ; ดันกลับ; (ลักษณนาม) ใบ (หมวก)

ลักษณนามของหมวก ตาข่าย เต็นท์: 一顶帽子, 一顶帐篷

ตัวอย่าง

• 我们终于爬到了山顶。

  wǒ men zhōng yú pá dào le shān dǐng.

  ในที่สุดพวกเราก็ปีนขึ้นถึงยอดเขา

• 她买了一顶新帽子。

  tā mǎi le yì dǐng xīn mào zi.

  เธอซื้อหมวกใบใหม่มาหนึ่งใบ

• 孩子不应该跟父母顶嘴。

  hái zi bú yīng gāi gēn fù mǔ dǐng zuǐ.

  เด็กไม่ควรเถียงพ่อแม่

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน