顶

អត្ថន័យ(កិរិយាសព្ទ, ពាក្យរង្វាស់, vocab.word.pos.g, ពាក្យទីតាំង)

កំពូល, ដំបូល; ទ្រ, ទប់; បំផុត; (ពាក្យរាប់) មួក, ក្រឡាន

ពាក្យរង្វាស់សម្រាប់មួក សំណាញ់ តង់៖ 一顶帽子, 一顶帐篷។

ឧទាហរណ៍

• 我们终于爬到了山顶。

  wǒ men zhōng yú pá dào le shān dǐng.

  ទីបំផុតយើងបានឡើងដល់កំពូលភ្នំ។

• 她买了一顶新帽子。

  tā mǎi le yì dǐng xīn mào zi.

  នាងបានទិញមួកថ្មីមួយ។

• 孩子不应该跟父母顶嘴。

  hái zi bú yīng gāi gēn fù mǔ dǐng zuǐ.

  ក្មេងៗមិនគួរតមាត់នឹងឪពុកម្ដាយទេ។

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។