脾气

ความหมาย(คำนาม)

อารมณ์; นิสัย; อารมณ์ร้าย

发脾气 แปลว่า โมโห/อารมณ์เสีย

ลักษณนาม: 个

ตัวอย่าง

• 他脾气很好，从来不生气。

  tā pí qì hěn hǎo, cóng lái bù shēng qì.

  เขาอารมณ์ดีมาก ไม่เคยโกรธเลย

• 别发脾气，有话好好说。

  bié fā pí qi, yǒu huà hǎo hǎo shuō.

  อย่าเพิ่งโมโห มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกันดี ๆ

• 我爸爸脾气不太好。

  wǒ bà ba pí qì bú tài hǎo.

  พ่อของฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน