宝

ความหมาย(คำนาม, คำกริยา)

สมบัติ; ของล้ำค่า; ที่รัก

พบบ่อยในคำประสม: 宝宝 (ลูกน้อย), 宝贝 (ที่รัก), 宝贵 (ล้ำค่า)

ตัวอย่าง

• 这个孩子是全家的宝。

  zhè ge hái zi shì quán jiā de bǎo.

  เด็กคนนี้เป็นแก้วตาดวงใจของทั้งครอบครัว

• 他把这本书当成宝。

  tā bǎ zhè běn shū dàng chéng bǎo.

  เขาถือว่าหนังสือเล่มนี้เป็นของล้ำค่า

• 宝，你今天想吃什么？

  bǎo, nǐ jīn tiān xiǎng chī shén me?

  ที่รัก วันนี้อยากกินอะไร

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน