宝

អត្ថន័យ(នាម, កិរិយាសព្ទ)

កំណប់, វត្ថុមានតម្លៃ; មានតម្លៃ; (ហៅស្និទ្ធ) សំណព្វ

ប្រើញឹកញាប់ក្នុងពាក្យផ្សំ៖ 宝宝 (ទារក), 宝贝 (សំណព្វចិត្ត), 宝贵 (មានតម្លៃ)។

ឧទាហរណ៍

• 这个孩子是全家的宝。

  zhè ge hái zi shì quán jiā de bǎo.

  ក្មេងនេះជាកែវភ្នែករបស់គ្រួសារទាំងមូល។

• 他把这本书当成宝。

  tā bǎ zhè běn shū dàng chéng bǎo.

  គាត់ចាត់ទុកសៀវភៅនេះដូចជាកំណប់ទ្រព្យ។

• 宝，你今天想吃什么？

  bǎo, nǐ jīn tiān xiǎng chī shén me?

  សំណព្វចិត្ត ថ្ងៃនេះចង់ញ៉ាំអ្វី?

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។