吹

ความหมาย(คำกริยา)

เป่า; (ลม) พัด; เป่า (ผม); โม้

吹牛 = คุยโว; 吹头发 = เป่าผม; 吹空调 = นั่งตากแอร์

ตัวอย่าง

• 外面风吹得很大。

  wài miàn fēng chuī dé hěn dà.

  ข้างนอกลมพัดแรงมาก

• 孩子吹灭了生日蜡烛。

  hái zi chuī miè le shēng rì là zhú.

  เด็กเป่าเทียนวันเกิดดับแล้ว

• 别听他吹，他根本不会开车。

  bié tīng tā chuī, tā gēn běn bú huì kāi chē.

  อย่าไปฟังเขาโม้ เขาขับรถไม่เป็นเลยสักนิด

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน