礼貌

ความหมาย(คำคุณศัพท์ทำหน้าที่นาม, คำคุณศัพท์, คำคุณศัพท์ทำหน้าที่กริยาวิเศษณ์)

มารยาท; สุภาพ

有礼貌 = สุภาพ; 没礼貌 / 不礼貌 = หยาบคาย

ตัวอย่าง

• 这个孩子很有礼貌。

  zhè ge hái zi hěn yǒu lǐ mào.

  เด็กคนนี้มีมารยาทมาก

• 打断别人说话很不礼貌。

  dǎ duàn bié rén shuō huà hěn bù lǐ mào.

  การพูดขัดคนอื่นเป็นการเสียมารยาทมาก

• 他礼貌地向客人问好。

  tā lǐ mào dì xiàng kè rén wèn hǎo.

  เขาทักทายแขกอย่างมีมารยาท

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน