瞎

ความหมาย(คำกริยาวิเศษณ์, คำกริยา, คำคุณศัพท์)

ตาบอด; มั่ว; ส่งเดช

瞎 + กริยา = ทำสิ่งใดอย่างไร้จุดหมายหรือไม่มีหลักฐาน: 瞎说, 瞎猜, 瞎忙

ตัวอย่าง

• 他的一只眼睛瞎了。

  tā de yì zhī yǎn jīng xiā le.

  ตาข้างหนึ่งของเขาบอด

• 别瞎说！

  bié xiā shuō!

  อย่าพูดมั่ว ๆ สิ!

• 不知道就别瞎猜。

  bù zhī dào jiù bié xiā cāi.

  ถ้าไม่รู้ก็อย่าเดาสุ่มมั่ว ๆ

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน