文明

ความหมาย(คำนาม, คำคุณศัพท์, คำคุณศัพท์ทำหน้าที่กริยาวิเศษณ์)

อารยธรรม; มีอารยะ; มีมารยาท

ลักษณนาม: 个

ตัวอย่าง

• 中国有几千年的文明历史。

  zhōng guó yǒu jǐ qiān nián de wén míng lì shǐ.

  จีนมีประวัติศาสตร์อารยธรรมหลายพันปี

• 请文明排队。

  qǐng wén míng pái duì.

  กรุณาต่อแถวอย่างมีมารยาท

• 在公共场所说话要文明。

  zài gōng gòng chǎng suǒ shuō huà yào wén míng.

  ในที่สาธารณะควรพูดจาอย่างสุภาพมีมารยาท

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน