恋爱

ความหมาย(คำกริยา, คำนามกริยา)

รักกัน; มีความรัก; ความรัก

วลีที่ใช้บ่อย: 谈恋爱 (มีความรัก, คบหากัน)

ลักษณนาม: 个、场

ตัวอย่าง

• 他们在大学时开始谈恋爱。

  tā men zài dà xué shí kāi shǐ tán liàn ài.

  พวกเขาเริ่มคบกันเป็นแฟนตอนเรียนมหาวิทยาลัย

• 她现在不想谈恋爱，只想工作。

  tā xiàn zài bù xiǎng tán liàn ài, zhī xiǎng gōng zuò.

  ตอนนี้เธอไม่อยากมีความรัก อยากทำงานอย่างเดียว

• 这部电影讲的是一个恋爱故事。

  zhè bù diàn yǐng jiǎng de shì yí gè liàn ài gù shì.

  หนังเรื่องนี้เล่าเรื่องความรักเรื่องหนึ่ง

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน