喊

ความหมาย(คำกริยา)

ตะโกน; ร้องเรียก

ตัวอย่าง

• 别喊了，大家都在睡觉。

  bié hǎn le, dà jiā dōu zài shuì jiào.

  อย่าตะโกนเลย ทุกคนกำลังนอนหลับอยู่

• 妈妈喊我回家吃饭。

  mā ma hǎn wǒ huí jiā chī fàn.

  แม่เรียกฉันกลับบ้านไปกินข้าว

• 他大声喊：“救命啊！”

  tā dà shēng hǎn: “jiù mìng a!”

  เขาตะโกนเสียงดังว่า ช่วยด้วย!

คำที่มักสับสน

• 叫 — 喊 stresses calling out loudly; 叫 is broader (call, be named, tell).

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน