呆

ความหมาย(คำกริยา, คำคุณศัพท์)

ทื่อ; เหม่อ; โง่; อยู่ (พัก)

ตัวอย่าง

• 周末我一直呆在家里。

  zhōu mò wǒ yì zhí dāi zài jiā lǐ.

  สุดสัปดาห์นี้ฉันอยู่แต่ในบ้านตลอด

• 听到这个消息，她一下子呆住了。

  tīng dào zhè ge xiāo xī, tā yí xià zǐ dāi zhù le.

  พอได้ยินข่าวนี้ เธอก็ตกตะลึงไปทันที

• 他坐在那儿发呆。

  tā zuò zài nà ér fā dāi.

  เขานั่งเหม่ออยู่ตรงนั้น

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน