依靠

ความหมาย(คำกริยา, คำนามกริยา)

พึ่งพา; อาศัย; ที่พึ่ง

ตัวอย่าง

• 我们要依靠自己的努力。

  wǒ men yào yī kào zì jǐ de nǔ lì.

  เราต้องพึ่งพาความพยายามของตัวเอง

• 他从小就没有依靠。

  tā cóng xiǎo jiù méi yǒu yī kào.

  เขาไม่มีใครให้พึ่งพาตั้งแต่เด็ก

• 这个村子主要依靠种水稻生活。

  zhè ge cūn zǐ zhǔ yào yī kào zhǒng shuǐ dào shēng huó.

  หมู่บ้านนี้พึ่งพาการปลูกข้าวเป็นหลักในการเลี้ยงชีพ

คำที่มักสับสน

• 依赖 — 依靠 means to rely on (neutral); 依赖 means to be dependent on (often negative: 依赖父母).

เขียนด้วย AI กำลังรอครูตรวจทาน