鼓

អត្ថន័យ(កិរិយាសព្ទ, នាម, vocab.word.pos.g, គុណនាម)

ស្គរ; វាយ (ស្គរ); ប៉ោង; ជំរុញ

ពាក្យរង្វាស់: 面។ ពាក្យពាក់ព័ន្ធ: 鼓励, 鼓掌។

ឧទាហរណ៍

• 他在乐队里打鼓。

  tā zài yuè duì lǐ dǎ gǔ.

  គាត់វាយស្គរក្នុងក្រុមតន្ត្រី។

• 春节的时候到处都是锣鼓声。

  chūn jié de shí hòu dào chù dōu shì luó gǔ shēng.

  ពេលបុណ្យចូលឆ្នាំចិន មានសំឡេងគង និងស្គរគ្រប់ទីកន្លែង។

• 他的书包鼓鼓的，装满了书。

  tā de shū bāo gǔ gǔ de, zhuāng mǎn le shū.

  កាបូបសៀវភៅរបស់គាត់ប៉ោងខ្លាំង ពេញទៅដោយសៀវភៅ។

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។