烂

អត្ថន័យ(គុណនាម, កិរិយាសព្ទ)

ខ្ទុះ, ពុក; ឆ្អិនខ្ទុះ, ទន់; រហែក; អន់, ខ្សោយ

ពាក្យទូទៅ៖ 破烂 (របស់អេតចាយ), 烂熟 (ចាំស្ទាត់)។

ឧទាហរណ៍

• 肉要炖烂一点才好吃。

  ròu yào dùn làn yì diǎn cái hǎo chī.

  សាច់ត្រូវខ្វាប់ឱ្យខ្ទិចបន្តិចទើបឆ្ងាញ់។

• 这些苹果都烂了。

  zhè xiē píng guǒ dōu làn le.

  ផ្លែប៉ោមទាំងនេះរលួយអស់ហើយ។

• 这部电影太烂了。

  zhè bù diàn yǐng tài làn le.

  រឿងនេះមិនល្អសោះតែម្តង។

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។