气

អត្ថន័យ(នាម, កិរិយាសព្ទ)

ខ្យល់, ឧស្ម័ន; ខឹង; ធ្វើឲ្យខឹង

ឧទាហរណ៍

• 他气得说不出话来。

  tā qì dé shuō bù chū huà lái.

  គាត់ខឹងរហូតនិយាយមិនចេញ។

• 你别再气妈妈了。

  nǐ bié zài qì mā ma le.

  ឯងកុំធ្វើឱ្យម្តាយខឹងទៀតអី។

• 自行车的轮胎没气了。

  zì xíng chē de lún tāi méi qì le.

  កង់កង់អស់ខ្យល់ហើយ។

ងាយច្រឡំ

• 生气 — 生气 is intransitive (get angry); 气 can take an object: 气我 (make me angry).

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។