急

អត្ថន័យ(កិរិយាសព្ទ, គុណនាមប្រើជាគុណកិរិយា, គុណនាម)

ប្រញាប់, បន្ទាន់; ខ្វល់ខ្វាយ, អន្ទះសារ; ឆាប់ខឹង

ឧទាហរណ៍

• 别急，慢慢说。

  bié jí, màn màn shuō.

  កុំប្រញាប់ និយាយយឺតៗ។

• 我有急事，要先走了。

  wǒ yǒu jí shì, yào xiān zǒu le.

  ខ្ញុំមានការប្រញាប់ ត្រូវទៅមុនហើយ។

• 孩子还没回家，妈妈急得不行。

  hái zi hái méi huí jiā, mā ma jí dé bù xíng.

  កូនមិនទាន់មកផ្ទះវិញទេ ម្តាយបារម្ភខ្លាំងណាស់។

ងាយច្រឡំ

• 着急 — 急 also means "urgent" (急事); 着急 mostly describes feeling anxious.

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។