中午

Arti(kata waktu)

siang, tengah hari

Kata penggolong: 个

Contoh

• 中午我们一起吃饭吧。

  zhōng wǔ wǒ men yì qǐ chī fàn ba.

  Siang nanti kita makan bersama, yuk.

• 我中午睡一会儿觉。

  wǒ zhōng wǔ shuì yí huìr 儿 jué.

  Saya tidur sebentar pada siang hari.

• 他中午十二点下班。

  tā zhōng wǔ shí èr diǎn xià bān.

  Dia pulang kerja jam dua belas siang.

Disusun dengan AI, menunggu tinjauan guru.