闹

អត្ថន័យ(កិរិយាសព្ទ, គុណនាម)

ឡូឡា, រំខាន; ធ្វើបាប, បង្ក (រឿង); កើត (ជំងឺ)

ប្រើញឹកញាប់៖ 热闹 (អ៊ូអរ), 闹钟 (នាឡិការោទ៍), 闹肚子 (រាគ)។

ឧទាហរណ៍

• 外面太闹了，我睡不着。

  wài miàn tài nào le, wǒ shuì bù zhe.

  ខាងក្រៅរំខានខ្លាំងពេក ខ្ញុំដេកមិនលក់ទេ។

• 孩子哭着闹着要买玩具。

  hái zi kū zhe nào zhe yào mǎi wán jù.

  ក្មេងយំហើយរពឹសទាមទារចង់ទិញប្រដាប់ក្មេងលេង។

• 他们俩又闹矛盾了。

  tā men liǎ yòu nào máo dùn le.

  អ្នកទាំងពីរនោះមានជម្លោះគ្នាទៀតហើយ។

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។