闲

អត្ថន័យ(កិរិយាសព្ទ, គុណនាម, គុណនាមប្រើជាគុណកិរិយា)

ទំនេរ, មិនរវល់; ទុកចោល

ប្រើញឹកញាប់៖ 闲着 (នៅទំនេរ), 闲聊 (ជជែកលេង), 闲不住 (នៅស្ងៀមមិនបាន)។

ឧទាហរណ៍

• 你明天闲吗？我们去喝咖啡吧。

  nǐ míng tiān xián ma? wǒ men qù hē kā fēi ba.

  ថ្ងៃស្អែកអ្នកទំនេរទេ? យើងទៅផឹកកាហ្វេទៅ។

• 他退休以后闲不住，又找了工作。

  tā tuì xiū yǐ hòu xián bú zhù, yòu zhǎo le gōng zuò.

  ក្រោយចូលនិវត្តន៍ គាត់នៅទំនេរមិនបាន ក៏រកការងារធ្វើទៀត។

• 家里有一间闲房子。

  jiā lǐ yǒu yì jiān xián fáng zi.

  នៅផ្ទះមានបន្ទប់ទំនេរមួយ។

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។