断

អត្ថន័យ(កិរិយាសព្ទ, នាមកិរិយា)

ដាច់, បាក់; ផ្តាច់; ឈប់ (ជក់, ផឹក); វិនិច្ឆ័យ

ច្រើនប្រើជាពាក្យបំពេញលទ្ធផល៖ 打断 (កាត់សម្ដី/រំខាន), 摔断 (ដួលបាក់), 剪断 (កាត់ផ្ដាច់)។ 断电 = ដាច់ភ្លើង។

ឧទាហរណ៍

• 他的腿摔断了。

  tā de tuǐ shuāi duàn le.

  ជើងរបស់គាត់ដួលបាក់ហើយ។

• 电话突然断了。

  diàn huà tū rán duàn le.

  ទូរសព្ទស្រាប់តែដាច់។

• 我们已经很多年断了联系。

  wǒ men yǐ jīng hěn duō nián duàn le lián xì.

  យើងបានដាច់ទំនាក់ទំនងគ្នាជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។

សរសេរដោយ AI កំពុងរង់ចាំការត្រួតពិនិត្យពីគ្រូ។